Marmara Üniversitesi
Marmara Üniversitesi Eğitim-Öğretim Bilgi Sistemi

İleri Araştırma Yöntem ve Teknikleri dersi, bilimsel bir araştırmanın gerçekleştirilmesinde kullanılacak yöntem ve teknikler üzerinde duran bir derstir. Bilimsel Araştırma Yöntemleri dersi bilimsel bir araştırmanın yapılmasında izlenmesi gerek yolları bilim ve bilimsel araştırmanın temel ilkelerine yönelik anlayışı da geliştirerek vermeye çalışan bir derstir. Ders tez inceleme ve araştırma önerisi yazma gibi öğrenci etkinliklerini içerir.

-

1. Bilim, bilim sınıflamaları, bilimin nitelikleri, bilimsel yöntemin aşamaları, bilimsel araştırma türleri, bilimsel araştırmanın nitelikleri, Bilimsel paradigmalar. 2. Bilimsel araştırmada problem ve problem seçiminde dikkate alınacak ölçütler. Bilimsel bir araştırmada amaç, önem, sınırlılıklar, sayıltılar. 3. Bilimsel araştırmada yöntem, Araştırma modelleri: Tarama ve deneme modelli araştırmalar. 4. Evren ve örneklem (Nitel ve nicel araştırmalarda) 5. Veri toplama araçlarında (testlerde) geçerlik güvenirlik. Yabancı testlerin uyarlanması çalışmaları. 6. Nitel araştırmalarda geçerlik/güvenirlik (inandırıcılık). 7. Anket 8. Tutum ve tutum ölçekleri (Likert Tutum Ölçeği) 9. İçerik analizi 10. Gözlem 11. Görüşme (/Odak Grup Görüşmesi) 12. Eylem araştırması 13. Örnek Olay (/Durum Çalışması) 14. Çoklu yöntemler 15. Bilimsel araştırmada etik kurallar

1. Bahadır, O. (1996). Osmanlılarda bilim. İstanbul: Sarmal. 2. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. (3.baskı). Ankara: Pegem. 3. Bardon, A. (2018). Zaman felsefesinin kısa tarihi. (Ö. Yalçın çev.), İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları. 4. Barzun, J., Graff, F.H. (1997). Modern araştırmacı (F. Dilber çev.), (3.basım). Ankara: TÜBİTAK. 5. Bilhan, S. (1988). Orta Asya bilgin Türk hükümdarlar devletinde eğitim bilim sanat. Ankara: Türk Diyanet Vakfı. 6. Brockman, J. (ed.) (2007). Kanıtı olmayan gerçekler. (Duygu Akın çev.). İstanbul: NTV. 7. Dorman, E. (2011). Modern bilim: Tanrı var. İstanbul: İstanbul 8. Gjertsen, D. (2000). Bilim ve felsefe. (F. Kurtulmuş çev.). İstanbul: Say. 9. Gott, J.R. (2005). Einstein evreninde zaman yolculuğu (E.K. Yıldırım çev.; C. Yalçın ed.). Ankara: Arkadaş. (orijinalinin basım tarihi 2001) 10. Guibenkian Komisyonu. (1998). Sosyal bilimleri açın. (Ş. Tekeli çev.). (2.Baskı). İstanbul: Metis. 11. Gürsakal, N. (2007). Sosyal bilimler: Karmaşıklık ve kaos. Ankara: Nobel. 12. Hawking, S. (2006). Zamanın daha kısa tarihi (S. Övünç, çev.). İstanbul: Doğan Kitap. (orijinalinin basım tarihi 2005) 13. Horgan, J. (2003) Bilimin sonu (A. Ergenç, çev.). İstanbul: Gelenek. 14. İhsanoğlu, E. (2017). Osmanlı bilim mirası: Mirasın oluşumu gelişimi ve meseleleri. (1. Cilt). İstanbul: Yapı kredi yayınları. 15. İhsanoğlu, E. (2017). Osmanlı bilim mirası: Önemli âlimler ve eserler. (2. Cilt). İstanbul: Yapı kredi yayınları. 16. Mayor, F., Forti, A. (2000). Bilim ve iktidar. (M. Küçük, çev.). (9.baskı). Ankara: TÜBİTAK. 17. Medevar, B.P. (1994). Genç bilimadamına öğütler. (N. Arık çev.). Ankara: TÜBİTAK. 18. Özlem, D. (2008). Felsefe ve doğa bilimleri. Ankara: Doğu Batı. 19. Resnik, D.B. (2004). Bilim etiği (V. Mutlu çev.) İstanbul: Ayrıntı. 20. Ruelle, D. (2000). Rastlantı ve kaos. (D. Yurtören çev.). (15.basım). Ankara: TÜBİTAK. 21. Russel, B. (2005). Din ve bilim (2. Baskı). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. (Orijinalinin basım tarihi 1935) 22. Sagan, K. (2006). Milyarlarca ve Milyarlarca: Millenyum eşiğinde yaşam ve ölüm üzerine düşünceler. (F. Baytok çev.) Ankara: TÜBİTAK. 23. Saracaloğlu,A.S. ve Eranıl, A.K. (Ed.). (2020). Eğitimde Eylem Araştırmaları. Ankara: Nobel. 24. Schützenberger, A.A. (2017). Psikosoybilim. (K. Kahveci çev.), (3. Basım), İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 25. Sertöz, S. (1998). Matematiğin aydınlık dünyası. (8.basım). Ankara: TÜBİTAK. 26. Smith, P. (2001). Rönesans ve reform çağı: Bir sosyal arkaplan çalışması. (S. Çağlayan çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 27. Snow, P.C. (2001). İki kültür (T. Birkan, çev.). Ankara: TÜBİTAK. 28. Stannard, R. (2002). Yeni 1000 yılda tanrı. (A. Atabek çev.). İstanbul: Gelenek. 29. Ströker, E. (1989). Bilim kuramına giriş (D. Özlem çev.). İstanbul: Ara. 30. Westfall, S.R. (2000). Modern bilimin doğuşu (İ.H. Duru çev.), (11.basım). Ankara: TÜBİTAK. 31. Yıldırım, C. (1995). Bilimin öncüleri. Ankara: TÜBİTAK. 32. Aközer, M., Aközer, E. (2015). Bilim ahlakı normlarının etik temellendirilmesi: Bilim insanlarının dışsal sorumlulukları. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 5(2), 109-124. https://dergipark.org.tr/tr/pub/higheredusci/issue/61487/918066 33. Bağdatlı, C. (1999). Farklı engramlar kuramına giriş, Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 133-140. 34. Bayat, B. (2016). Pozitivist sosyal bilim araştırmalarında doğrulama ve genelleme: Epistemolojik bir inceleme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 7(1), 1-11. http://www.calismailiskileri.org/?menu=pages&p=issue_details&id=12 35. Dever, A. (2012). Bilginin efendileri: Epistemik cemaat. Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Dergisi, 13, 201-217. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/803748 36. Gürsakal, N. (1999). Yeni bilim. Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 113-132. 37. İnam, A. (1999) Sanal gerçekliğin gerçekliği mi, gerçek gerçekliğin sanallığı mı? Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 17-22. 38. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları: Sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı SPSS çözümleri. İstanbul: İdeal. 39. Alpar, R. (2010). Uygulamalı istatistik ve geçerlik güvenirlik. Ankara: Detay. 40. Arıkan, R. (1995). Araştırma teknikleri ve rapor yazma. Ankara: Tutibay. 41. Arlı, M. ve Nazik, H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş. Ankara: Gazi kitabevi. 42. Arseven, A.D. (1993). Alan araştırma yöntemi. Ankara. 43. Asghar, J. (2013). Critical paradigm: A preamble for novice researchers. Life Science Journal, 10(4), 3121-3127. http://www.lifesciencesite.com. Doi: 10.7537/marslsj100413.415 44. Atkinson, P., Coffey A., Delamont, S., Lofland, J. & Lofland, L. (2021). Etnografi el kitabı. (G. Kaçar Tunç ve F. Güllüpınar Çev. Ed.). Ankara: Nobel. 45. Aziz, A. (1994). Araştırma yöntemleri, teknikleri ve iletişim. (Genişletilmiş 2.basım). Ankara: Turhan. 46. Balcı, A. (2025). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem teknik ve ilkeler. (Kısmen genişletilmiş 17. baskı). Ankara: Pegem Akademi3 47. Barlett, L ve Vavrus, F. (2021). Nitel araştırmalarda örnek olay yöntemi (G. Taşçı ve F. Levent Çev. Ed.). Ankara: Anı. 48. Baştürk, R. (2011). Bütün yönleriyle SPSS örnekli nonparametrik istatistiksel yöntemler (2. Baskı). Ankara: Anı. 49. Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar. Ankara: Siyasal. 50. Böke, K. (Ed.). (2009). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. İstanbul: ALFA 51. Büyüköztürk, Ş. (2024). Sosyal bilimler içi veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. (34. baskı), Ankara: Pegem Akademi. 52. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler: Öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara: Pegem Akademi,. 53. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2024). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (36. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. 54. Can, A. (2024). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (12. baskı). Ankara: Pegem Akademi. 55. Coolican, H. (1999). Research methods and statistics in psychology. (Second Ed.). London: Hodder&Stoughton. 56. Creswell, W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş (M. Sözbilir Çev. Ed.). Ankara: Pegem Akademik. 57. Creswell, J.W. (2009). Research design: Qualitative quantitative and mixed methods approaches. (Third ed.). Los Angeles:SAGE 58. Creswell, J.W., Plano Clark, V.L. (2011). Designing and conducting mixed methods research. (2nd. ed.). Los Angeles: SAGE. 59. Creswell, J.W., Plano Clark, V.L. (2018). Karma yöntem araştırmaları: Tasarımı ve yönetilmesi. (3. baskı). Çeviri Editörleri S.B. Demir ve Y. Dede. Ankara:Anı. 60. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (2 baskı). Ankara: PEGEM Akademi. 61. Çömlekçi, N. (2003). Deney tasarımı ilke ve teknikleri. İstanbul: Alfa. 62. DeVellis, R.F. (2017). Ölçek geliştirme: Kuram ve uygulamalar. (Üçüncü baskıdan çeviri), (Ed. T. Totan). Ankara: Nobel. 63. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metodlarına giriş. Ankara: Anı. 64. Ekiz, D. (Ed.) (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri. İstanbul: Lisans. 65. Ekiz, D. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri (genişletilmiş 5. baskı). Ankara: Anı. 66. Erdoğan, İ. (2003). Pozitivist metodoloji: Bilimsel araştırma tasarımı ve istatistiksel yöntemler analiz ve yorum. Ankara: Erk. 67. Erkuş, A. Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. 68. Geray, H. (2006). Toplumsal araştırmalarda nicel ve nitel yöntemlere giriş: İletişim alanından örneklerle. (Geliştirilmiş 2. Baskı). Ankara: Siyasal. 69. Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş (2. Baskı). (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu çeviri editörleri,). Ankara: Anı. 70. Güler, A, Halıcıoğlu, M.B., Taşğın, S. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin. 71. Gürbüz, S., Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe yöntem analiz. (Gözden geçirilmiş ve güncellenmiş 2. baskı). Ankara: Seçkin. 72. Gökçe, O. (2006). İçerik analizi: Kuramsal ve pratik bilgiler. Ankara: Siyasal. 73. Mambleton, R.K., Merenda, P.F., Spielberger, C.D. (Eds.) (2017). Eğitimde ve psikolojide kullanılan testlerin kültürlerarası değerlendirme amacıyla uyarlanması. (Çev.: N. Koç, A. Yıldırım). Ankara :Pegem Akademi. 74. Hyman, R. (1990) Psikolojik araştırmanın niteliği. (Y. Özakpınar, çev.). Konya, Selçuk Üniversitesi Yayınları. 75. İslamoğlu, H.A. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri. İstanbul: Beta. 76. Kaptan, S. (1991). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri. Ankara. 77. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. (33.baskı). Ankara: Nobel. 78. Kıncal, R.Y. (Ed). (2022). Bilimsel araştırma yöntemleri. (7.basım). Ankara: Nobel. 79. Kıran, Z. ve Kıran, A.E. (2000). Yazınsal okuma süreçleri: Dilbilim, göstergebilim ve yazınbilim yöntemleriyle çözümlemeler. Ankara: Seçkin. 80. Kurtça Türk, T. ve Ekşi, H. (2021). Nitel desenler: Durum Çalışması. İstanbul: EDAM. 81. Kuş, E. (2003). Nicel ve nitel araştırma teknikleri. Ankara: Anı. 82. Merriam, S.B. (2018). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (3. basımdan çeviri), S. Turan (çev. ed.). Ankara: Nobel. 83. Miles, M.B. ve Huberman A.M. (2016). Nitel veri analizi: Genişletilmiş bir kaynak kitap. (2. Baskı). S. Akbaba Altun ve A. Ersoy (çeviri editörleri). Ankara: Pegem Akademi 84. Oral, B. ve Çoban, A. (ed.) (2020). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. 85. Özdamar, Kazım (2003). Modern bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Kaan. 86. Patton, M.Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (3. baskıdan çeviri/ 3. baskı) Çeviri Editörleri M. Bütün ve S.B. Demir. Ankara: Pegem Akademi. 87. Punch, K.F. (2005). Sosyal araştırmalara giriş: Nitel ve nicel yaklaşımlar (D. Bayrak, H.B. Arslan, Z. Akyüz çev.). Ankara: Siyasal. 88. Saldana, J. (2024). Nitel araştırmacılar için kodlama el kitabı (3. Baskıdan çeviri). (4. Baskı), (A. Tüfekci ve S.N. Şad, Ankara: Pegem Akademi. 89. Seggie, F.N ve Bayyurt Y. (Ed.) (2015). Nitel araştırma: Yöntem, teknik analiz ve yaklaşımları. Ankara: Anı. 90. Sipahi, B.,Yurtkoru, E.S., Çinko, M. (2008). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi (2. Baskı). İstanbul: Beta. 91. Şeker, H. Ve Gençdoğan, B. (2006). Psikolojide ve eğitimde ölçme aracı geliştirme. Ankara: Nobel 92. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin. 93. Tavşancıl, E. ve Aslan E.A. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon.4 94. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (3. baskı). Ankara: Nobel. 95. Tekin, V. N. (2009). SPSS uygulamalı istatistik teknikleri (2. baskı). Ankara: Seçkin. 96. Türkdoğan, O. (2012). Çağdaş bilimsel araştırma metodolojisi ve sorunları. İstanbul: IQ. 97. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Genişletilmiş 9. Baskı). Ankara: Seçkin. 98. Yılmaz, K. ve Arık, R.S. (ed.) (2024). Bilim ve araştırma etiği. (6. baskı), Ankara: Pegem Akademi 99. Yin, R.K. (2017). Durum çalışması araştırması uygulamaları. (3. baskıdan çeviri), (Çev.: İ. Günbayı). Ankara: Nobel. 100. Arastaman, G., Öztürk Fidan, İ. ve Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. YYU Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.61 101. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,7(1), 231-274. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/497090 102. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28. http://deuhyoedergi.org/index.php/DEUHYOED/article/viewFile/207/221 103. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151. http://uvt.ulakbim.gov.tr/uvt/index.php?cwid=9&vtadi=TSOS&ano=55672_a5cc2b3a9e561270fcff2cbe57420ac2 104. Çelik, H., Başer Baykal, N. ve Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379-406. doi:10.14689/issn.2148- 2624.1.8c.1s.16m 105. Çokluk, Ö. (2011). Nitel bir araştırma yöntemi: Odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(1), 95-107. https://keg.aku.edu.tr/arsiv/c4s1/c4s1m6.pdf 106. Delice, A. Nicel araştırmalarda örneklem sorunu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(4), 1969-2018. http://www.edam.com.tr/kuyeb/pdf/tr/4d4d94311b67ede77df88622b1655fa1delice.pdf 107. Ergin, D.Y. (1992). Örneklemin temsil ediciliği, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 4, 73-95. 108. Ergin, D.Y. (1994). Örnekleme türleri, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6, 91-102. 109. Ergin, D.Y. (1995). Ölçeklerde geçerlik ve güvenirlik, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 125-148. 110. Işıkoğlu, N. (2005). Eğitimde nitel araştırma. Eğitim Araştırmaları, 20, 158-165. https://app.trdizin.gov.tr/makale/TlRBeE9UWTI/egitimde-nitel-arastirma 111. Kılıççı, Y. (1995). Bir araştırma raporu eleştirisinde ve düzenlenmesinde kullanılabilecek ölçütler, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 179-182. 112. Kuş, E. (2007). Sosyal bilim metodolojisinde paradigma dönüşümü ve psikolojide nitel araştırma. Türk Psikoloji Yazıları, 10(20), 19-41. https://www.psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpy1301996120070000m000159.pdf 113. Koçak, A ve Arun, Ö. (2006). İçerik analizi çalışmalarında örneklem sorunu. Selçuk İletişim, 4(3), 21-28. http://acikerisimarsiv.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/12624 114. Ruken, A.V. ve Cenkseven, F. (2005). Eğitim araştırmalarında örnek olay (vaka) çalışmaları: Tanımı, türleri, aşamaları ve raporlaştırılması. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, (6)10, 126-139. 115. Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme, Eğitim Yönetimi, Güz, 543-557. 116. Yılmaz, K. (2021). Sosyal bilimlerde ve eğitim bilimlerinde sistematik derleme, meta değerlendirme ve bibliyometrik analizler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 1457-1490. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1277926 117. Yüce, K., Eryaman, M.Y., Şahin, A., Koçer, Ö. (2014). Sosyal bilimlerde paradigma dönüşümü ve Türkiye’de uygulamalı dilbilimi alanında nitel araştırma, Eğitim ve Bilim, 39 (171), 1-12. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/2438 118. Alaçam, E. (1995). Bilimsel etkinlik ve yayım. Ankara: Türkiye bilimsel ve araştırma kurumu. 119. Amerikan Psikoloji Derneği (2009). Yayım kılavuzu (Beşinci basımın Türkçesi, C. Pamay ve Z.G. Üstün çev.; H. Ekşi, ed.). (Orijinalinin basım tarihi 2001). İstanbul: Kaknüs 120. Amerikan Psikoloji Derneği (2015). Yayım kılavuzu (Altıncı basımın Türkçesi, çev. E. Karadağ). İstanbul: Kaknüs 121. Dinler, Z. (2000). Bilimsel araştırma ve Internet’e bağlı bilgi merkezleri. (Gözden geçirilmiş 2.basım). Bursa: Ekin. 122. İnci, O. (2015). Bilimsel yayın etiği. Türk Kütüphaneciliği. 29(2), 282-295. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tk/issue/48742/620122 123. Karasar, N. (2018). Araştırmalarda rapor hazırlama. (2.yazım 20. baskı). Ankara: Nobel. 124. Siyez. D.M. (2012). PDR’de kaynak tarama ve rapor yazma. Ankara: PEGEM Akademi. 125. Tabancalı, E. (2004). Bilim ve yayın etiği. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(8), 225-237. https://app.trdizin.gov.tr/makale/TXprNU1ETXo/bilim-ve-yayin-etigi

Yok

Türkçe

BİLİMİ KONU ALAN KİTAPLAR 1. Bahadır, O. (1996). Osmanlılarda bilim. İstanbul: Sarmal. 2. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. (3.baskı). Ankara: Pegem. 3. Barzun, J., Graff, F.H. (1997). Modern araştırmacı (F. Dilber çev.), (3.basım). Ankara: TÜBİTAK. 4. Bilhan, S. (1988). Orta Asya bilgin Türk hükümdarlar devletinde eğitim bilim sanat. Ankara: Türk Diyanet Vakfı. 5. Brockman, J. (ed.) (2007). Kanıtı olmayan gerçekler. (Duygu Akın çev.). İstanbul: NTV. 6. Dorman, E. (2011). Modern bilim: Tanrı var. İstanbul: İstanbul 7. Gjertsen, D. (2000). Bilim ve felsefe. (F. Kurtulmuş çev.). İstanbul: Say. 8. Gott, J.R. (2005). Einstein evreninde zaman yolculuğu (E.K. Yıldırım çev.; C. Yalçın ed.). Ankara: Arkadaş. (orijinalinin basım tarihi 2001) 9. Guibenkian Komisyonu. (1998). Sosyal bilimleri açın. (Ş. Tekeli çev.). (2.Baskı). İstanbul: Metis. 10. Gürsakal, N. (2007). Sosyal bilimler: Karmaşıklık ve kaos. Ankara: Nobel. 11. Hawking, S. (2006). Zamanın daha kısa tarihi (S. Övünç, çev.). İstanbul: Doğan Kitap. (orijinalinin basım tarihi 2005) 12. Horgan, J. (2003) Bilimin sonu (A. Ergenç, çev.). İstanbul: Gelenek. 13. İhsanoğlu, E. (2017). Osmanlı bilim mirası: Mirasın oluşumu gelişimi ve meseleleri. (1. Cilt). İstanbul: Yapı kredi yayınları. 14. İhsanoğlu, E. (2017). Osmanlı bilim mirası: Önemli âlimler ve eserler. (2. Cilt). İstanbul: Yapı kredi yayınları. 15. Mayor, F., Forti, A. (2000). Bilim ve iktidar. (M. Küçük, çev.). (9.baskı). Ankara: TÜBİTAK. 16. Medevar, B.P. (1994). Genç bilimadamına öğütler. (N. Arık çev.). Ankara: TÜBİTAK. 17. Özlem, D. (2008). Felsefe ve doğa bilimleri. Ankara: Doğu Batı. 18. Resnik, D.B. (2004). Bilim etiği (V. Mutlu çev.) İstanbul: Ayrıntı. 19. Ruelle, D. (2000). Rastlantı ve kaos. (D. Yurtören çev.). (15.basım). Ankara: TÜBİTAK. 20. Russel, B. (2005). Din ve bilim (2. Baskı). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. (orijinalinin basım tarihi 1935) 21. Sagan, K. (2006). Milyarlarca ve Milyarlarca: Millenyum eşiğinde yaşam ve ölüm üzerine düşünceler. (F. Baytok çev.) Ankara: TÜBİTAK. 22. Schützenberger, A.A. (2017). Psikosoybilim. (K. Kahveci çev.), (3. Basım), İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 23. Sertöz, S. (1998). Matematiğin aydınlık dünyası. (8.basım). Ankara: TÜBİTAK. 24. Smith, P. (2001). Rönesans ve reform çağı: Bir sosyal arkaplan çalışması. (S. Çağlayan çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 25. Snow, P.C. (2001). İki kültür (T. Birkan, çev.). Ankara: TÜBİTAK. 26. Stannard, R. (2002). Yeni 1000 yılda tanrı. (A. Atabek çev.). İstanbul: Gelenek. 27. Ströker, E. (1989). Bilim kuramına giriş (D. Özlem çev.). İstanbul: Ara. 28. Westfall, S.R. (2000). Modern bilimin doğuşu (İ.H. Duru çev.), (11.basım). Ankara: TÜBİTAK. 29. Yıldırım, C. (1995). Bilimin öncüleri. Ankara: TÜBİTAK. BİLİMİ KONU ALAN MAKALELER 30. Aközer, M., Aközer, E. (2015). Bilim ahlakı normlarının etik temellendirilmesi: Bilim insanlarının dışsal sorumlulukları. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 5(2), 109-124. https://dergipark.org.tr/tr/pub/higheredusci/issue/61487/918066 31. Bağdatlı, C. (1999). Farklı engramlar kuramına giriş, Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 133-140. 32. Bayat, B. (2016). Pozitivist sosyal bilim araştırmalarında doğrulama ve genelleme: Epistemolojik bir inceleme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 7(1), 1-11. http://www.calismailiskileri.org/?menu=pages&p=issue_details&id=12 33. Dever, A. (2012). Bilginin efendileri: Epistemik cemaat. Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Dergisi, 13, 201-217. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/803748 34. Gürsakal, N. (1999). Yeni bilim. Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 113-132. 35. İnam, A. (1999) Sanal gerçekliğin gerçekliği mi, gerçek gerçekliğin sanallığı mı? Bilgi ve Toplum, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Y., 2, 17-22. BİLİMSEL ARAŞTIRMA YÖNTEMLERİNE YÖNELİK KİTAPLAR 36. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları: Sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı SPSS çözümleri. İstanbul: İdeal. 37. Alpar, R. (2010). Uygulamalı istatistik ve geçerlik güvenirlik. Ankara: Detay. 38. Arıkan, R. (1995). Araştırma teknikleri ve rapor yazma. Ankara: Tutibay. 39. Arlı, M. ve Nazik, H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş. Ankara: Gazi kitabevi. 40. Arseven, A.D. (1993). Alan araştırma yöntemi. Ankara. 41. Asghar, J. (2013). Critical paradigm: A preamble for novice researchers. Life Science Journal, 10(4), 3121-3127. http://www.lifesciencesite.com. Doi: 10.7537/marslsj100413.415 42. Aziz, A. (1994). Araştırma yöntemleri, teknikleri ve iletişim. (Genişletilmiş 2.basım). Ankara: Turhan. 43. Barlett, L ve Vavrus, F. (2021). Nitel araştırmalarda örnek olay yöntemi (G. Taşçı ve F. Levent Çev. Ed.). Ankara: Anı. 44. Baştürk, R. (2011). Bütün yönleriyle SPSS örnekli nonparametrik istatistiksel yöntemler (2. Baskı). Ankara: Anı. 45. Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar. Ankara: Siyasal. 46. Böke, K. (Ed.). (2009). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. İstanbul: ALFA 47. Büyüköztürk, Ş. (2002). Veri analizi Elkitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: PegemA. 48. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler: Öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara: PegemA,. 49. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (28. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. 50. Can, A. (2019). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (8. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. 51. Coolican, H. (1999). Research methods and statistics in psychology. (Second Ed.). London: Hodder&Stoughton. 52. Creswell, W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş (M. Sözbilir Çev. Ed.). Ankara: Pegem Akademik. 53. Creswell, J.W. (2009). Research design: Qualitative quantitative and mixed methods approaches. (Third ed.). Los Angeles:SAGE 54. Creswell, J.W., Plano Clark, V.L. (2011). Designing and conducting mixed methods research. (2nd. ed.). Los Angeles: SAGE. 55. Creswell, J.W., Plano Clark, V.L. (2018). Karma yöntem araştırmaları: Tasarımı ve yönetilmesi. (3. baskı). Çeviri Editörleri S.B. Demir ve Y. Dede. Ankara: Anı. 56. Christensen, L.B.; Johnson R.B. ve Turner, L.A. (2015). Araştırma yöntemleri: Desen ve analiz (çeviri Ed.: A. Aypay), Ankara: Anı. 57. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (2 baskı). Ankara: PEGEM Akademi. 58. Çömlekçi, N. (2003). Deney tasarımı ilke ve teknikleri. İstanbul: Alfa. 59. DeVellis, R.F. (2017). Ölçek geliştirme: Kuram ve uygulamalar. (Üçüncü baskıdan çeviri), (Ed. T. Totan). Ankara: Nobel. 60. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metodlarına giriş. Ankara: Anı. 61. Ekiz, D. (Ed.) (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri. İstanbul: Lisans. 62. Ekiz, D. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri (genişletilmiş 5. baskı). Ankara: Anı. 63. Erdoğan, İ. (2003). Pozitivist metodoloji: Bilimsel araştırma tasarımı ve istatistiksel yöntemler analiz ve yorum. Ankara: Erk. 64. Erkuş, A. Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. 65. Geray, H. (2006). Toplumsal araştırmalarda nicel ve nitel yöntemlere giriş: İletişim alanından örneklerle. (Geliştirilmiş 2. Baskı). Ankara: Siyasal. 66. Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş (2. Baskı). (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu çeviri editörleri,). Ankara: Anı. 67. Güler, A, Halıcıoğlu, M.B., Taşğın, S. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin. 68. Gürbüz, S., Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe yöntem analiz. (Gözden geçirilmiş ve güncellenmiş 2. baskı). Ankara: Seçkin. 69. Gökçe, O. (2006). İçerik analizi: Kuramsal ve pratik bilgiler. Ankara: Siyasal. 70. Mambleton, R.K., Merenda, P.F., Spielberger, C.D. (Eds.) (2017). Eğitimde ve psikolojide kullanılan testlerin kültürlerarası değerlendirme amacıyla uyarlanması. (Çev.: N. Koç, A. Yıldırım). Ankara :Pegem Akademi. 71. Hyman, R. (1990) Psikolojik araştırmanın niteliği. (Y. Özakpınar, çev.). Konya, Selçuk Üniversitesi Yayınları. 72. İslamoğlu, H.A. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri. İstanbul: Beta. 73. Kaptan, S. (1991). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri. Ankara. 74. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. (33.baskı). Ankara: Nobel. 75. Kıran, Z. ve Kıran, A.E. (2000). Yazınsal okuma süreçleri: Dilbilim, göstergebilim ve yazınbilim yöntemleriyle çözümlemeler. Ankara: Seçkin. 76. Kurtça Türk, T. ve Ekşi, H. (2021). Nitel desenler: Durum Çalışması. İstanbul: EDAM. 77. Kuş, E. (2003). Nicel ve nitel araştırma teknikleri. Ankara: Anı. 78. Merriam, S.B. (2018). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (3. Basımdan çeviri), S. Turan (çev. ed.). Ankara: Nobel. 79. Oral, B. ve Çoban, A. (ed.) (2020). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. 80. Özdamar, Kazım (2003). Modern bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Kaan. 81. Patton, M.Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (3. baskıdan çeviri/ 3. baskı) Çeviri Editörleri M. Bütün ve S.B. Demir. Ankara: Pegem Akademi. 82. Punch, K.F. (2005). Sosyal araştırmalara giriş: Nitel ve nicel yaklaşımlar (D. Bayrak, H.B. Arslan, Z. Akyüz çev.). Ankara: Siyasal. 83. Rin, Y.K. (2017). Durum çalışması araştırması uygulamaları. (3. baskıdan çeviri), (Çev.: İ. Günbayı). Ankara: Nobel. 84. Seggie, F.N ve Bayyurt Y. (Ed.) (2015). Nitel araştırma: Yöntem, teknik analiz ve yaklaşımları. Ankara: Anı. 85. Sipahi, B.,Yurtkoru, E.S., Çinko, M. (2008). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi (2. Baskı). İstanbul: Beta. 86. Şeker, H. Ve Gençdoğan, B. (2006). Psikolojide ve eğitimde ölçme aracı geliştirme. Ankara: Nobel 87. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin. 88. Tavşancıl, E. ve Aslan E.A. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon. 89. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (3. Baskı). Ankara: Nobel. 90. Tekin, V. N. (2009). SPSS uygulamalı istatistik teknikleri (2. Baskı). Ankara: Seçkin. 91. Türkdoğan, O. (2012). Çağdaş bilimsel araştırma metodolojisi ve sorunları. İstanbul: IQ. 92. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Genişletilmiş 9. Baskı). Ankara: Seçkin. 93. Yılmaz, K. ve Arık, R.S. (ed.) (2019). Bilim ve araştırma etiği. Ankara: Pegem Akademi BİLİMSEL ARAŞTIRMA YÖNTEMLERİNE YÖNELİK MAKALELER 94. Arastaman, G., Öztürk Fidan, İ. ve Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. YYU Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.61 95. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,7(1), 231-274. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/497090 96. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28. http://deuhyoedergi.org/index.php/DEUHYOED/article/viewFile/207/221 97. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151. http://uvt.ulakbim.gov.tr/uvt/index.php?cwid=9&vtadi=TSOS&ano=55672_a5cc2b3a9e561270fcff2cbe57420ac2 98. Çelik, H., Başer Baykal, N. ve Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379-406. doi:10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m 99. Çokluk, Ö. (2011). Nitel bir araştırma yöntemi: Odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(1), 95-107. https://keg.aku.edu.tr/arsiv/c4s1/c4s1m6.pdf 100. Delice, A. Nicel araştırmalarda örneklem sorunu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(4), 1969-2018. http://www.edam.com.tr/kuyeb/pdf/tr/4d4d94311b67ede77df88622b1655fa1delice.pdf 101. Ergin, D.Y. (1992). Örneklemin temsil ediciliği, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 4, 73-95. 102. Ergin, D.Y. (1994). Örnekleme türleri, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6, 91-102. 103. Ergin, D.Y. (1995). Ölçeklerde geçerlik ve güvenirlik, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 125-148. 104. Işıkoğlu, N. (2005). Eğitimde nitel araştırma. Eğitim Araştırmaları, 20, 158-165. https://app.trdizin.gov.tr/makale/TlRBeE9UWTI/egitimde-nitel-arastirma 105. Kılıççı, Y. (1995). Bir araştırma raporu eleştirisinde ve düzenlenmesinde kullanılabilecek ölçütler, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 179-182. 106. Kuş, E. (2007). Sosyal bilim metodolojisinde paradigma dönüşümü ve psikolojide nitel araştırma. Türk Psikoloji Yazıları, 10(20), 19-41. https://www.psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpy1301996120070000m000159.pdf 107. Koçak, A ve Arun, Ö. (2006). İçerik analizi çalışmalarında örneklem sorunu. Selçuk İletişim, 4(3), 21-28. http://acikerisimarsiv.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/12624 108. Ruken, A.V. ve Cenkseven, F. (2005). Eğitim araştırmalarında örnek olay (vaka) çalışmaları: Tanımı, türleri, aşamaları ve raporlaştırılması. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, (6)10, 126-139. 109. Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme, Eğitim Yönetimi, Güz, 543-557. 110. Yılmaz, K. (2021). Sosyal bilimlerde ve eğitim bilimlerinde sistematik derleme, meta değerlendirme ve bibliyometrik analizler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 1457-1490. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1277926 111. Yüce, K., Eryaman, M.Y., Şahin, A., Koçer, Ö. (2014). Sosyal bilimlerde paradigma dönüşümü ve Türkiye’de uygulamalı dilbilimi alanında nitel araştırma, Eğitim ve Bilim, 39 (171), 1-12. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/2438 BİLİMSEL ARAŞTIRMANIN YAYIMLANMASI VE RAPORLAŞTIRILMASINA YÖNELİK KİTAPLAR ve MAKALELER 112. Alaçam, E. (1995). Bilimsel etkinlik ve yayım. Ankara: Türkiye bilimsel ve araştırma kurumu. 113. Amerikan Psikoloji Derneği (2009). Yayım kılavuzu (Beşinci basımın Türkçesi, C. Pamay ve Z.G. Üstün çev.; H. Ekşi, ed.). (Orijinalinin basım tarihi 2001). İstanbul: Kaknüs 114. Amerikan Psikoloji Derneği (2015). Yayım kılavuzu (Altıncı basımın Türkçesi, çev. E. Karadağ). İstanbul: Kaknüs 115. Dinler, Z. (2000). Bilimsel araştırma ve Internet’e bağlı bilgi merkezleri. (Gözden geçirilmiş 2.basım). Bursa: Ekin. 116. İnci, O. (2015). Bilimsel yayın etiği. Türk Kütüphaneciliği. 29(2), 282-295. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tk/issue/48742/620122 117. Karasar, N. (2018). Araştırmalarda rapor hazırlama. (2.yazım 20. baskı). Ankara: Nobel. 118. Siyez. D.M. (2012). PDR’de kaynak tarama ve rapor yazma. Ankara: PEGEM Akademi. 119. Tabancalı, E. (2004). Bilim ve yayın etiği. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(8), 225-237. https://app.trdizin.gov.tr/makale/TXprNU1ETXo/bilim-ve-yayin-etigi

-

• Bilimsel araştırmada kullanılan kavramları tanımlar.
• Bilimin ve bilimsel araştırmanın niteliklerini farklı paradigmalara dayalı olarak açıklar.
• Bilimsel bir araştırma raporunun bölümlerini ve bu bölümlerin araştırma içindeki işlevlerini açıklar.
• Bilimsel bir araştırmada kullanılan yöntemlerin kuvvetli ve zayıf yönlerini değerlendirir.
• Bilimsel bir araştırma problemini belirler ve bu problemi bir araştırma önerisi biçiminde hazırlar.